บทความ

อันเนื่องมาจากธรรมชาติบำบัดสัญจรที่ลาว

เขียนโดย ดำเนิน ปฏิเวธเวทิน . Posted in บทความ

เมื่อต้นปีที่ผ่านมาทีมตลาดวิชาอาศรมฯ ซึ่งนำโดยวิทยากรธรรมชาติบำบัด คุณเพียงพร ลาภคล้อยมา แม่ครัวเจ้าของสูตรแห่งความรักและกรุณา แม่ยุพิน ทับสีสด และครูโยคะสายไกวัลยธรรม คุณอทิตยา อภิชาตินันท์ และทีมงานตลาดวิชา ได้รับเชิญให้ไปอบรมคอร์สธรรมชาติบำบัดที่ประเทศลาว ภายใต้โครงการ GLT-ลาว (Grassroots Leadership Training-Laos) โดยผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นพระสงฆ์ เมื่อเดินทางถึงและได้พูดคุยเกี่ยวกับเป้าหมายและรายละเอียดในการจัดอบรมกับเจ้าหน้าที่และทีมงานที่อยู่ในพื้นที่ จึงทราบว่าตารางกิจกรรมเดิมที่เรากำหนดไว้ไม่สอดรับกับกิจของสงฆ์ และได้มีการปรับเปลี่ยนกันตามสมควร

กิจของสงฆ์มีความใกล้ชิดกับวิถีแห่งธรรมชาติ ราวกับว่าเป็นความบังเอิญที่ยามเช้าของทุกวันพระสงฆ์จะออกไปบิณฑบาตในเวลาที่เหมาะแก่การอาบแดดเช้า ซึ่งเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่ทางเราเตรียมไว้ให้กับผู้เข้าร่วมอบรม การอาบแดดเช้าและย่างก้าวแห่งสงฆ์นำไปสู่การเผยแผ่ธรรมะในพระพุทธศาสนาให้ดำเนินไปพร้อมกับก้าวย่างที่สงบ กระทั่งผู้พบเห็นก็เกิดความสงบตามไปด้วย เป็นที่ประจักษ์ถึงวิถีการอยู่ร่วมและการออกไปดูแลสังคม นั่นนับเป็นการเชื่อมโยงคนในสังคมเข้าไว้ด้วยกัน ทั้งยังประโยชน์อีกมากมายให้เกิดแก่หมู่ชน

ธรรมชาติคือ ความงาม ความจริง และความรักที่อยู่กับเรา รายล้อมรอบๆ ตัวเรา หากเราเข้าใจธรรมชาติ เราก็จะเข้าใจความจริงแห่งวิถีที่ควรดำเนิน แนวทางธรรมชาติบำบัดไม่ใช่วิถีที่ยุ่งยากซับซ้อน หากแต่เป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม เพราะธรรมชาติคือความเป็นปรกติธรรมดา หากเราปฏิบัติดีปฏิบัติชอบต่อร่างกาย ย่อมนำมาซึ่งสภาวะที่เป็นสุขหรือสุขภาพที่ดี คือความเป็นปรกติที่ร่างกายไม่ประสบกับความเจ็บป่วย สุขภาพที่แข็งแรงนั้น หมายความรวมถึงจิตใจที่แข็งแกร่งด้วยเช่นกัน เมื่อไรที่ร่างกายเจ็บป่วยย่อมหมายถึงความผิดปรกติที่ร่างกายบอกแก่เรา

โลกหมุนไปพร้อมกับความรักทำให้เรามีความหวังที่จะมีชีวิตอย่างเปี่ยมสุข? ในขณะที่ความโลภในสังคมบริโภคนิยมนำเราไปสู่ความเป็นโรคทั้งทางกายและจิต โรคที่เกิดจากสงครามการแย่งชิงทรัพยากรเพราะความไม่รู้จักพอของมนุษย์ ความโลภหมุนโลกให้เผชิญกับวิกฤตการณ์ต่างๆ มากมาย อุณหภูมิสูงจัด ฤดูกาลเป็นอื่น อากาศแปรปรวน ฝนตกหนักอย่างไม่ลืมหูลืมตาไม่กี่วันน้ำก็เกิดน้ำท่วมทำความเดือดร้อนเสียหาย หรือหิมะละลายเร็วเกินไป น้ำทะเลหนุนสูง ทุกๆ อย่างเปลี่ยนหมดเพียงเพราะว่าเราสนองความต้องการเพื่อการบริโภค

ทรัพยากรบนโลกมีปริมาณเพียงพอสำหรับคนทุกคน แต่มีไม่พอสำหรับคนโลภเพียงแค่หนึ่งคน? นั่นน่าจะเป็นคำกล่าวที่ไม่เกินเลย มนุษย์เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ เมื่อเราแปลกแยกจากธรรมชาติ ปัญหาความไม่สอดคล้องสมดุลทั้งร่างกายและจิตใจก็มักจะปรากฏ จนกระทั่งนำไปสู่ความป่วยไข้ทั้งในระดับปัจเจกบุคคลและสังคมโดยรวม